6 Şubat 2015 Cuma

Son Rüyam

Yine kendimle çok fazla yalnız kalmaya başladım. Zarar veriyor bu bana. Aklımı meşgul etmem gerekiyor seni düşünmekten kurtulmam için. Kısmen başarıyorum bazen. Başarıyorum dediğim belki yarım gün. İnanabilir misin bugüne kadar ben yarım günden fazla çıkaramadım aklımdan seni. O kadar kötü bi şey ki bu, gülüyorsun bi şeye, gülmenin ortasında senin gülüşün aklıma geliyor, sonra olmadığın geliyor. Duraksıyorum. Olduğum ortamdan kopuyorum. En azından bi işle meşgul olduğumda kurtarıyorum paçayı. Canım benim. Seni hep çok fazla seveceğim. Ama keşke sevmeyebilsem. Bu acıya artık dayanamıyorum.

Bu sabah rüyamda gördüm seni. Onun için bi şeyler yazmaya geldim buraya. Bi arkadaşımla yürüyorum. Bi anda yanımdan kayboluyor etrafıma bakınıyorum bi görüyorum ki lisedeki ortak arkadaşlarımızla yolun karşısında karşılaşmış.Yürüyorum oraya. O ortak arkadaşlar naber diyip seni gösteriyorlar bi binayı işaret edip. Camı yarım açık bir bina. Kafamı kaldırıp bakıyorum, camın ardından bana doğru bakıyorsun. Bi kaç saniye donuyorum. Sonra eğiyorum kafamı napcağımı bilemiyorum. Tekrar bakıyorum. Hala ordasın ama suratın dümdüz. Mimiksiz. İçime bi boşluk düşüyor, "ben gidiyorum yukarı sorcam napıyomuş nasılmış diye" diyorum. Merdivenleri çıkıyorum bir sınıf var çoluk çocuk dolu. Sonra kim olduğunu hatırlamadığım biri yan sınıfı gösteriyor. İçerisi insan kaynıyor, bulamıyorum seni, seçemiyorum. Sıraların ardında yere oturmuşsun. Biri gösteriyor işaret ederek. Yanına geliyorum. Gelsene dışarı konuşalım diyorum. Bi şey söylemiyorsun. Dışarı çıkıp bekliyorum. Gelmiyorsun. Tekrar sınıfa giriyorum bakınıyorum, yoksun. Buluyorum geliyorum. Bi kızıyorum sana ki sorma, sanki bunca zaman neden yoktun demek istiyorum ama diyemiyorum gibi, hıncımı bundan çıkarıyorum gibi. "Niye gelmiyosun yanına geldim dışarıda bekliyorum dedim sana niçin gelmiyosun" diye bağırıyorum. Herkesin ortasında bağırıyorum.
Sonrasını hatırlamıyorum. Uyandım sanırım.

Senle uyanıp senle uyanmayı uzun süredir bırakmıştım. Yanlış olduğunu ve kurtulmam gerektiğini bildiğim için, biraz düzelmiştim belki. Ama son zamanlarda yine başladı. Allahım kurtar beni. Sen olabildiğince mutlu ol güzelim, sev-sevil. Dünyanın en mutlu kadını ol. Ama ben de kurtulayım. Lütfen artık.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder