6 Şubat 2015 Cuma

Ruyalar benim.
Seni gordugum ruyadan uyanmak gibisi yok.
Bunu yatagimdan yaziyorum. Yarim saattir o kadar hos ki icim. Eve donmussun, meydandayim. Seni goruyorum insanlar hosgeldin diyolar. Beklemedigin anda hopluyorum ismini bagirarak. Uzun uzun sariliyorum opuyorum kokluyorum. Insanlardan uzaklastiriyorum seni. Megerse bizim evin yakininda oturuyormussunuz. Eve ugruyor bi elma aliyor tekrar geliyorsun yanima kemire kemire. Bizim cardaga dogru yuruyoruz. Seni nasil ozledigimi anlatamiyorum. Su an hatirlayamiyorum ama bi misafir gelmis bize, onemli biriymis. Babanemler zorluyor gel gor diye. Seni birakmak istemiyorum. Bu yuzden onlarla bagira cagira kavga ediyorum. Duvara kafa atiyorum gidin basimdan diye. Gidiyolar. Duvarin altinda gizli bi yer var surunerek o yere gecebiliyoruz. Sen incesin geciyosun ben zorlaniyorum. Icerde sanki somineden gelen bi isik var turuncu.
Gerisini hatirlamiyorum. Umarim sen de mutlu uyanmissindir bugun. Cunku bazen telepati yapabiliyoduk.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder